Anatolian Human

İnsanlık onbinlerce yıl çeşitli sebeplerden ,yaşamın doğası gereği atıklar üretti.Atıkların  birçoğu organik ve yaşamsal ihtiyaçlardan kaynaklıydı.Doğa ile mücadele etmeden ona uyum sağlayabilen insan bir süre sonra doğaya hakimiyet kurma çabasına girişti.Bu olayı insanın doğası olarak adlandıranlar belkide dünyamıza en büyük kötülüğü yapmaktadırlar.

Çevre koruma bilinci  sadece yaşadığı anı ve zamanı iyi okuyan , iletişime açık,iyi egitimili bireylerin sahip olduğu bir olgu olmadığını söyleyebilirim.

Anadolu kültüründe toprağı bilen,yokluğu ve ihtiyacının fazlasını paylaşmaktan çekinmeyen çevresine,doğaya gözü gibi bakan yaklaşımlar vardır.

Biz bu yaklaşımlardan ne zaman uzaklaşmaya başladık diye sorarsak sanırım hemen akla şehirleşme ve sanayileşme gelmekte.

Ama korkarım bundan fazlası var ...

Humanity has produced wastes for tens of thousands of years for various reasons, due to the nature of life. Most of the wastes were organic and originated from vital needs. The human being, who could adapt to nature without struggling with it, after a while attempted to dominate nature. Those who call this event the nature of man are perhaps doing the worst harm to our world.

I can say that environmental protection awareness is not just a phenomenon owned by well-educated individuals who can read the moment and time they live well, are open to communication.

In Anatolian culture, there are approaches that are aware of the soil, do not hesitate to share the lack and surplus of their needs, and look at the nature with their eyes.

If we ask when we started to move away from these approaches, I think urbanization and industrialization immediately come to mind.

But I'm afraid there's more to it than that...